เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 295
มื้อเย็นยังไม่สิ้นสุดลง
อาหารและสุราบนโต๊ะถูกกินไปเกินครึ่งแล้ว ในจานกระเบื้องเหลือเพียงเนื้อแช่เย็นเคลือบซอสอยู่ไม่กี่ชิ้นกับถั่วลิสงทอดที่กระจัดกระจายอยู่ประปราย
แต่ตอนนี้บนโต๊ะเหลือเพียงพ่อซูกับพวกพี่น้องผู้ชายไม่กี่คนเท่านั้น
เสี่ยวสือโถวกับเสี่ยวเถี่ยโถวกินมื้อเย็นอย่างรวดเร็ว ทั้งสองพี่น้องรีบปีนขึ้นไปนอนคว่ำบนเตียงอุ่น ๆ อย่างอดใจไม่ไหว ศีรษะทั้งคู่ชิดกัน พลางพลิกดูหนังสือภาพเล่าเรื่องสีสันสดใสเล่มใหม่เอี่ยม
โดยเฉพาะเสี่ยวสือโถวที่บางครั้งก็เลียนแบบหยางจื่อหรงจากภาพสีในหนังสือ ทำท่าทางเลียนแบบได้อย่างมีชีวิตชีวา หันไปออกท่าทางใส่เสี่ยวเถี่ยโถวที่อยู่ข้าง ๆ
"ปัง! ปัง! เสี่ยวเถี่ยโถว นายถูกฉันล้อมไว้หมดแล้ว ยอมแพ้ซะ!"
ส่วนเสี่ยวเถี่ยโถว แม้จะอ่านตัวหนังสือข้างในไม่ออก แต่ก็เลียนแบบท่าทางของพี่ชายเช่นกัน
เขาหัวเราะคิกคักไปพลาง ใช้มือทำท่าจับปืนไปพลาง ปากก็ส่งเสียงประกอบเป็นระยะ "ปิ้ว! ปิ้ว!"