เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 276
"ฮ่า ๆ น้องชาย ไม่คิดเลยว่าฟาร์มหลานสุ่ยของพวกคุณก็มาด้วย!"
"คุณมาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน สองวันนี้กำหนดการประชุมถูกเลื่อนออกไป แล้วทำไมผมถึงไม่เห็นคุณที่โรงแรมรับรองเลยล่ะ!"
หลังจากจางเฉียนจิ้นสาวเท้าสองสามก้าวตามซูเหวินเฉินทัน มือใหญ่หยาบกร้านก็ตบลงบนไหล่ของอีกฝ่ายอย่างแรง เสียงพูดอันดังสนั่นถึงกับทำให้หูของซูเหวินเฉินสั่นหึ่ง ๆ ไปหมด
เมื่อได้ยินเสียง ซูเหวินเฉินก็รีบหันกลับไปทันที เมื่อเห็นจางเฉียนจิ้นที่ยังคงกระตือรือร้นเหมือนเมื่อก่อน เขาก็ยิ้มทักทายกลับไป
"พี่เฉียนจิ้น ไม่คิดเลยว่าจะบังเอิญขนาดนี้ ฟาร์มของพวกพี่ก็มาด้วยเหรอครับ!"
จางเฉียนจิ้นได้ยินดังนั้นก็ส่ายหน้าทันที
"บังเอิญอะไรกัน ผมเห็นเงาคุณอยู่ข้างหน้าจากด้านหลังแล้วรู้สึกคุ้นตา ถึงได้ตามมาไง"
จากนั้นเขาก็ใช้ข้อศอกสะกิดแขนซูเหวินเฉิน ก่อนจะลดเสียงลงพูดว่า
"ลองมองคนอื่น ๆ ที่เข้ามาพร้อมกันสิ นอกจากเจ้าหน้าที่ธุรการที่ติดปลอกแขนอยู่สองข้างแล้ว ยังมีใครอายุน้อยขนาดคุณ แต่สามารถติดบัตรประจำตัวที่หน้าอกแล้วเดินเข้าไปได้อีกล่ะ!"