เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 253
หลังอาหารเย็น
ภายในบ้านดินหลังหนึ่ง ตะเกียงน้ำมันก๊าดบนโต๊ะเตียงเตากำลังส่องแสงสีเหลืองสลัว
ซูเหวินเฉินสวมเสื้อคลุมผ้าฝ้าย นั่งขัดสมาธิอยู่หน้าโต๊ะเตียงเตา มือหนึ่งถือปากกาหมึกซึมพลางขบคิดอย่างหนัก
หลังจากลงพื้นที่สำรวจบริเวณใกล้เคียงมาตลอดหลายวัน
ซูเหวินเฉินรู้สึกว่า หากต้องการพัฒนาพื้นที่แถบนี้อย่างจริงจัง จำเป็นต้องระดมทรัพยากรจากส่วนกลางมาสนับสนุนเสียก่อน
ดังนั้น ตอนนี้เขาจึงกำลังเค้นสมองคิดว่าจะเขียนจดหมายฉบับนี้อย่างไร เพราะเนื้อหาในจดหมายต้องทำให้เห็นว่าพื้นที่แห่งนี้ยากลำบากเพียงใด ขณะเดียวกันก็ต้องทำให้หัวหน้ามองเห็นอนาคตอันสดใสของโครงการด้วย
มิฉะนั้น ในเวลานี้ทั่วประเทศยังมีพื้นที่ยากจนอีกมากมาย ส่วนกลางก็อาจไม่จำเป็นต้องรีบจัดสรรทรัพยากรมาที่นี่ทันที ไม่เช่นนั้นคงส่งความช่วยเหลือมาให้ตั้งนานแล้ว
ซูเหวินเฉินกัดด้ามปากกาและครุ่นคิดอยู่นาน ก่อนจะเริ่มเรียบเรียงถ้อยคำแล้วค่อย ๆ เขียนลงไป
"เรียนรัฐมนตรีซา ที่เคารพ"