เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 247
คนกลุ่มหนึ่งเดินทางมาถึงเขตเพาะเลี้ยงกระต่ายเยว่หวา
เหลยไป่เหลียงหรี่ตา เงยหน้ามองอาคารหลังใหม่ที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า
เขายังจำได้ว่าครั้งก่อนที่มาเยือน โรงเรือนกระต่ายส่วนใหญ่ยังเป็นสิ่งปลูกสร้างที่ก่อด้วยดินอัดแน่น เหลยไป่เหลียงจึงยิ้มพลางกล่าวว่า
"เสี่ยวซู ไม่คิดเลยว่าแค่ครึ่งปีสั้น ๆ พวกคุณจะปรับปรุงโรงเรือนกระต่ายเสร็จเรียบร้อยแล้ว เดิมทีผมยังคิดว่าจะเตือนคุณสักหน่อยเสียอีก"
"อย่างไรเสีย สินค้าพวกนี้ก็เป็นสินค้าส่งออก หากคนอื่นรู้ว่าเลี้ยงกันในบ้านดิน คงฟังดูไม่สมเหตุสมผลเท่าไร"
ซูเหวินเฉินผลักประตูด้านข้างของห้องฆ่าเชื้อ กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อผสมกับไออุ่นพลันพุ่งเข้าปะทะใบหน้า
"อธิบดีครับ ตอนนั้นพวกเราก็คำนึงถึงเรื่องนี้เหมือนกัน จริง ๆ แล้วบ้านดินมีประสิทธิภาพในการเก็บความร้อนไม่ได้ด้อยไปกว่าบ้านอิฐแดงในปัจจุบันสักเท่าไร"
"เนื่องจากอิฐดินอัดมักมีความหนาค่อนข้างมาก จึงช่วยเพิ่มความต้านทานความร้อนและชะลอการถ่ายเทความร้อนได้ เมื่ออุณหภูมิภายนอกเปลี่ยนแปลง อุณหภูมิภายในก็จะเปลี่ยนแปลงช้าตามไปด้วย จึงช่วยปรับอุณหภูมิภายในอาคารได้ระดับหนึ่ง"
"สำหรับกระต่ายพันธุ์เยว่หวาที่โดยทั่วไปอาศัยอยู่ในอุณหภูมิประมาณสิบห้าองศา บ้านดินถือว่าเหมาะสมมากครับ"