เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 234
หลังจากได้รับแจ้งกำหนดการเดินทางแล้ว ทางซูเหวินเฉินก็แทบไม่มีข่าวคราวความเคลื่อนไหวอะไรอีก
เมื่อไม่มีเงินรางวัลจากการส่งบทความของฟาร์มมาดึงดูด ความกระตือรือร้นของพนักงานและคนงานก็ค่อย ๆ ลดลงเช่นกัน
อย่างไรเสีย หากนับรวมเยาวชนปัญญาชนจากทั้งฟาร์มและคอมมูนแล้ว ก็มีจำนวนหลายพันคน แต่สุดท้ายกลับมีผลงานที่ได้รับการคัดเลือกเพียงห้าคนเท่านั้น
เห็นได้ชัดว่าอัตราการคัดเลือกต่ำมากอยู่แล้ว เมื่อรวมกับการยกเลิกเงินสนับสนุน ความกระตือรือร้นในการส่งบทความจึงค่อย ๆ จางหายไปเป็นธรรมดา
วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ฤดูร้อนอันร้อนระอุค่อย ๆ ล่วงเลยไป เผลอเพียงพริบตาเดียวก็เข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงอันงดงามเสียแล้ว
ปลายเดือนกันยายน
ไอร้อนจากฤดูร้อนยังไม่จางหาย ดวงอาทิตย์ยังคงแผดเผาผืนดิน กลิ่นหอมของดอกหอมหมื่นลี้จากลานบ้านลอยปะปนมากับอากาศร้อนอบอ้าว พัดผ่านเข้ามาในห้อง
บนจักรเย็บผ้าที่ตั้งชิดกำแพงด้านเหนือมีผ้าหยาบสีน้ำเงินสลับขาวปูอยู่ เจียงหลีกำลังก้มหน้าพับเสื้อเชิ้ตผ้าโพลีเอสเตอร์ตัวสุดท้ายให้เป็นสี่เหลี่ยม ก่อนจะเก็บลงกระเป๋าหวายหิ้ว!
ซูเหวินเฉินไม่รู้ว่าเดินมาหยุดอยู่ด้านหลังเธอตั้งแต่เมื่อไร เขาเอ่ยหยอกเย้าด้วยรอยยิ้ม