กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 222
ดังนั้น หลังจากเหอเจิ้นปังฟังสิ่งที่ซูเหวินเฉินพูดจบ แม้จะรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง แต่ความรู้สึกยินดีกับซูเหวินเฉินกลับมีมากกว่า
เพราะในสายตาของเขา ซูเหวินเฉินยังคงเป็นรุ่นน้องที่เขาเอ็นดูคนหนึ่ง
อย่างไรก็ตาม เขาก็ยังพูดกับซูเหวินเฉินด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ว่า
"ถ้าอย่างนั้นไอ้เวร มาหาฉันทำไมวะ?"
"ถ้าแกมาหาฉันเพื่ออวดดีละก็ อย่าหาว่าฉันไม่ใช้รองเท้าฟาดแกก็แล้วกัน!"
เอ่อ...
เมื่อซูเหวินเฉินได้ยินดังนั้นก็รีบส่ายหน้าทันที
"อาเหอ คิดอะไรอยู่เนี่ย ผมมีเรื่องดี ๆ จะมาบอกต่างหาก"
"ลองคิดดูสิ ตอนที่ฟาร์มของเราเพิ่งก่อตั้ง อาช่วยผมไว้ตั้งมากมายขนาดไหน ถ้าตอนนั้นไม่มีอาคอยช่วยเหลือ ผมจะมีโอกาสได้เข้าหาเลขาธิการหลี่หรือ?"