เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 220
หลังจากการลงมติสิ้นสุดลง
ซูเหวินเฉินก็เริ่มขยายโรงเรือนกระต่ายครั้งใหญ่ เพราะเงินก้อนที่เขาจัดสรรไว้ในที่ประชุม ส่วนใหญ่ก็มีไว้สำหรับขยายโรงเรือนกระต่ายโดยเฉพาะ
เงินหนึ่งหมื่นหยวนฟังดูเหมือนไม่มาก
แต่ในยุคนี้ถือเป็นเงินก้อนใหญ่ทีเดียว เพราะเป็นยุคที่ค่าแรงต่ำมาก เงินส่วนใหญ่จึงหมดไปกับการจัดซื้อวัสดุก่อสร้าง
อย่างไรเสีย ตอนแรกพวกเขาก่อสร้างพื้นที่ทั้งหมดของฟาร์ม ก็ใช้เงินไปเพียงสามหมื่นกว่าหยวนเท่านั้น แม้จะได้รับความช่วยเหลือเป็นวัสดุจำนวนหนึ่งจากคณะกรรมการวางแผนก็ตาม
แต่เรื่องนี้ก็แสดงให้เห็นได้ว่า ในยุคนี้เงินยังมีอำนาจซื้อสูงมาก
เมื่อเวลาผ่านไป โรงเรือนกระต่ายหลังแล้วหลังเล่าก็ผุดขึ้นมา โดยเฉพาะหลังจากหญ้าอาหารสัตว์จากสหกรณ์ประชาคมตงฟางทยอยส่งมาถึง
โรงเรือนกระต่ายก็เริ่มขยายตัวอย่างรวดเร็วเช่นกัน
ถึงขั้นเคยเกิดปัญหาขาดแคลนกำลังคนอยู่ช่วงหนึ่ง ทำให้ซูเหวินเฉินต้องจัดสรรพนักงานและคนงานจากฟาร์มสือเฉวียนมาเพิ่มอีกชุดหนึ่ง