เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 189
เมื่อรถบรรทุกขนาดใหญ่แล่นทับถนนที่ปูด้วยเศษถ่านหินซึ่งจับตัวเป็นน้ำแข็ง ล้อหลังของรถก็สะบัดโคลนหิมะที่ปะปนกับกลิ่นมูลไก่ให้กระเด็นขึ้นมา
หลังจากเข้ามาในฟาร์มไก่แล้ว ต่อให้ทำความสะอาดได้สะอาดเอี่ยมเพียงใด อากาศก็ยังอบอวลไปด้วยกลิ่นเฉพาะตัวของมูลไก่อยู่ดี
หากอยู่ในฟาร์มนาน ๆ ก็แทบไม่ได้กลิ่นอะไร แต่พอออกไปข้างนอกสักพักแล้วกลับเข้ามาอีกครั้ง ซูเหวินเฉินกลับรู้สึกว่ากลิ่นนี้ชัดเจนเป็นพิเศษ
แต่ก็ช่วยไม่ได้ ถ้าในฟาร์มไก่ไม่มีกลิ่นมูลไก่สิ ถึงจะเรียกว่ามีปัญหา!
เมื่อลงจากรถ ซูเหวินเฉินเงยหน้ามองดวงอาทิตย์ยามเย็นที่คล้อยต่ำอยู่ทางทิศตะวันตก ราวกับไข่แดงเค็ม ก่อนจะก้มดูนาฬิกา ตอนนี้เป็นเวลาสี่โมงเย็นแล้ว
"สหายเจิ้นหวา ก่อนหน้านี้คุณบอกบนรถว่าอยากไปดูโรงเรือนไก่ ตอนนี้ก็เย็นมากแล้ว ผมให้คนพาคุณไปจัดการเรื่องห้องพักก่อนดีกว่า!"
"พรุ่งนี้ตอนเริ่มงาน ผมจะแนะนำสหายคนอื่น ๆ ในคณะผู้บริหารให้คุณรู้จัก แล้วค่อยดูว่าจะจัดงานอะไรให้คุณ คุณคิดว่าอย่างไร"
เมื่อได้ยินซูเหวินเฉินพูดเช่นนี้ จางเจิ้นหวาก็รีบปฏิเสธทันที
"ผู้อำนวยการฟาร์ม ให้คนจัดห้องพักให้ผมสักห้องก็พอ ขอแค่ไม่หนาวจนแข็งตายก็พอแล้ว"