เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 187
แต่เมื่อพิจารณาจากสภาพการณ์ในยุคนี้แล้ว การนำธัญพืชมาแปรรูปเป็นอาหารข้นเพื่อเลี้ยงกระต่ายนั้นแทบเป็นไปไม่ได้เลย
เรื่องนี้แตกต่างจากการเลี้ยงไก่ไข่อย่างสิ้นเชิง
ประการแรก ไข่ไก่เองก็เป็นอาหารประเภทหนึ่ง แถมยังเป็นอาหารคุณภาพดีอีกด้วย โดยเฉพาะตอนนี้ที่อัตราส่วนอาหารต่อไข่ของพวกเขาลดลงมาอยู่ที่สองต่อหนึ่งแล้ว
หากเบื้องบนจัดสรรธัญพืชหยาบลงมาให้หนึ่งหมื่นจิน อย่างน้อยก็สามารถผลิตไข่ไก่ได้ถึงห้าพันจิน
ยิ่งไปกว่านั้น เนื่องจากอาหารสัตว์ของพวกเขามีส่วนผสมเสริมอย่างหินป่น กระดูกป่น และรำข้าวสาลี จึงไม่จำเป็นต้องใช้ธัญพืชหยาบถึงหนึ่งหมื่นจินด้วยซ้ำ
หากนับรวมเนื้อไก่ที่ได้จากการคัดไก่ปลดระวางในแต่ละปีเข้าไปด้วย ธัญพืชหยาบหนึ่งหมื่นจินก็สามารถผลิตเนื้อสัตว์และไข่ไก่ได้อย่างน้อยหกพันจิน
นี่ต่างหากคือเหตุผลที่ทางเทศบาลยินดีจัดสรรธัญพืชให้พวกเขาเป็นจำนวนมาก
ท้ายที่สุดแล้ว การใช้ธัญพืชหยาบหนึ่งหมื่นจินแลกกับเนื้อสัตว์และไข่ไก่หกพันจิน ไม่ว่าจะมองอย่างไรก็นับเป็นการค้าที่คุ้มค่า ยิ่งไม่ต้องพูดถึงมูลไก่จำนวนมหาศาลที่ได้เป็นผลพลอยได้ ซึ่งล้วนเป็นปุ๋ยชั้นดีทั้งนั้น
ส่วนกระต่ายนั้น แม้หนังสัตว์ติดขนจะมีราคาสูง แต่ถึงอย่างไรก็ไม่สามารถนำมาใช้ประทังความหิวได้