เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 160
เมื่อได้ยินวาจาเหน็บแนมของหลัวหยาน
สีหน้าของซ่งผิงเหวินก็บึ้งตึงลงทันที แต่เขาก็ไม่ได้ระเบิดอารมณ์ออกมา
เพราะเขารู้ทันความคิดของหลัวหยาน อีกฝ่ายจงใจพูดเช่นนี้ก็เพื่อรอให้เขาเสียหน้าและสะบัดก้นเดินหนีไป
ทว่าวันนี้เขาปักใจแน่วแน่เสียแล้ว
ต่อให้หลัวหยานไม่รับปาก อย่างไรเสียเขาก็ต้องรั้งอยู่ตรงนี้ให้ได้
ท้ายที่สุด ช่วงครึ่งปีเศษที่เขาอยู่ในสือเฉวียน ทัศนคติของคนในแผนกต่างๆ ในตัวเมืองที่มีต่อเขาก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว
หากสร้างผลงานได้ก็ยังพอว่า แต่ครึ่งปีที่ผ่านมานี้ ทรัพยากรเส้นสายที่เขามีถูกนำมาใช้ไปไม่น้อย ทว่าผลลัพธ์กลับไม่เป็นดังคาดหวัง
เขายอมรับว่าตัวเองคิดตื้นเกินไป โคลนตมเรื่องการเพาะเลี้ยงสัตว์นี้ปล่อยให้คนอื่นลุยไปเถอะ!
อย่างไรเสียเขาเองก็ไม่ใช่คนหัวรั้น ตอนนี้เขาแค่อยากหาที่สร้างผลงานเพื่อใช้เป็นทางผ่านสักช่วงเวลาหนึ่ง