เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 142
ซูเหวินเฉินในตอนที่ฟังคำอธิบายของสวี่เซี่ยงเฉียนจบ เขาก็มองหน้าอีกฝ่ายคล้ายกับจะทวนซ้ำเพื่อความแน่ใจ
"นายไปสืบมาแน่ชัดแล้วจริงๆ ใช่ไหม? ไม่ได้ยินคนพูดถึงฟาร์มเฉียนจิ้นเลยงั้นเหรอก?"
ในการพูดคุยระหว่างซูเหวินเฉินกับจางเฉียนจิ้น อันที่จริงเขารับรู้ข้อมูลบางอย่างมาบ้าง และเขารู้สึกว่าจางเฉียนจิ้นไม่ค่อยเหมือนพวกต้มตุ๋นจริงๆ
เพราะอีกฝ่ายมีความคิดเห็นที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวอยู่บ้างทั้งในด้านการเกษตรและการปศุสัตว์
มันไม่เหมือนความรู้ที่พวกต้มตุ๋นในยุคนี้จะสามารถครอบครองได้เลย เพราะถ้าคุณเป็นคนต้มตุ๋นที่มีความสามารถขนาดนี้ ก็สามารถไปหาหางานทำในฟาร์มได้แล้ว ไฉนเลยต้องมาเป็นพวกต้มตุ๋นที่มองไม่เห็นอนาคตด้วยเล่า
ทว่าสวี่เซี่ยงเฉียนกลับตบหน้าอกรับประกันเสียงแข็ง
"ผู้อำนวยการครับ ผมไม่ได้ไปสืบถามแค่คนเดียวหรอกนะ ผมเดินเลาะไปตามปากตรอก แล้วไต่ถามบรรดาคุณป้าที่อุ้มลูกจูงหลานตั้งหลายคนแน่ะครับ"
"พวกเขาทุกคนต่างก็บอกว่าไม่เคยได้ยินชื่อฟาร์มเฉียนจิ้นนี้เลยสักคน"
สิ้นเสียงของสวี่เซี่ยงเฉียน