กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 127
เป็นยามค่ำคืน
ซูเหวินเฉินนอนอยู่ในห้องทำงาน และได้ยินเสียงผู้คนเดินไปเดินมาอยู่ด้านนอกตลอดทั้งคืน
เสียงจอแจเสียจนน่ารำคาญ
เขานอนหลับๆ ตื่นๆ อยู่เช่นนั้น ระหว่างนั้นตื่นขึ้นมาหลายครั้งจนกระทั่งทนรอจนใกล้รุ่งสว่าง
เหอเจิ้นปังถึงได้กลับเข้ามาใหม่อีกครั้ง
มองเห็นเส้นเลือดฝอยในดวงตาของเหอเจิ้นปัง แม้จะมีรอยแดงระเรื่อ แต่สีหน้ากลับมีความตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด ซูเหวินเฉินจึงมองอีกฝ่ายด้วยความอยากรู้
"นายอำเภอเหอ เป็นอย่างไรบ้างครับ? เมื่อคืนราบรื่นไหมครับ?"
เหอเจิ้นปังดื่มชาเข้มเข้าไปอึกหนึ่ง
"ต้องขอบคุณนายหนุ่มอย่างเธอ เมื่อคืนพวกเราไม่ได้เหนื่อยเปล่า"