เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 118
เหอเจิ้นปังมองตามแผ่นหลังของซูเหวินเฉินแล้วส่ายหน้า
"กลัวตายขนาดนี้ ไม่เหมือนพ่อของมันเลยสักนิด"
"แต่สายตาของสาวน้อยเจียงกลับดีกว่าเขาเสียอีก ตั้งแต่ตอนที่ไอ้หนูนี่ยังไม่มีผลงาน เธอก็มองเห็นแววและเลือกเขาได้ตั้งแต่แรกแล้ว"
เมื่อนึกถึงสิ่งที่ซูเหวินเฉินลงมือทำในเมือง
เหอเจิ้นปังก็อดทอดถอนใจไม่ได้ บางคนอาจเกิดมาเพื่อทำงานด้านนี้โดยเฉพาะจริง ๆ
แค่ความสามารถที่อีกฝ่ายแสดงให้เห็นในครั้งนี้ เหอเจิ้นปังก็รู้แล้วว่าต่อจากนี้เขาไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย
ถึงขั้นที่ว่าการที่อีกฝ่ายจะก้าวข้ามเขาไปได้ ก็เป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น
อย่างไรเสีย ในเมืองก็มีเหล่าไจ๋คอยช่วยดูแล พอไปถึงปักกิ่งก็ยังมีพ่อตาคอยช่วยเหลืออีกแรง
แต่เมื่อนึกถึงหัวหน้าคนเก่า เหอเจิ้นปังก็ทำได้เพียงถอนหายใจ