บทที่ 50

บทที่ 50

หลังจากตรวจดูคุณสมบัติของไก่แล้วไม่มีปัญหาอะไร

ซูเหวินเฉินก็เอ่ยขึ้นตรงๆ "จริงสิครับ หัวหน้าฝ่ายเหมียว กรงพวกนี้ไม่ทราบว่า..."

พอได้ยินคำนี้ หัวหน้าฝ่ายเหมียวก็ส่ายหน้าทันที

"ไม่ได้ๆ กรงพวกนี้จะยกให้พวกเธอไม่ได้หรอกนะ เจ้าสิ่งนี้ฝ่ายส่งกำลังบำรุงของเรากว่าจะหามาได้ เล่นเอาซะเหนื่อยแทบตายเลยเชียว"

ซูเหวินเฉินไม่ได้รู้สึกผิดหวังแต่อย่างใด "งั้นขอยืมพวกเราใช้สักหน่อยคงได้กระมังครับ ไม่อย่างนั้นผมคงเอาไก่พวกนี้กลับไปไม่ได้แน่ๆ!"

"แบบนี้สิพอได้ วางใจเถอะ เดี๋ยวฉันให้รถแทรกเตอร์ของฟาร์มเราช่วยไปส่งให้เที่ยวหนึ่ง แถมยังขากลับยังช่วยลากกรงพวกนั้นกลับมาให้ด้วย"

อีกทั้งเขายังกลัวว่าหากซูเหวินเฉินไปหาพาหนะเอง เกิดโลภฮุบกรงของฟาร์มพวกเขาขึ้นมาจะทำอย่างไรเล่า

ถึงตอนนั้นน้ำใจก็ไม่ได้ขายแถมยังกลายเป็นการสร้างศัตรูแทนซะอีก

"ถ้าอย่างนั้นก็ดีเลยครับ หัวหน้าฝ่ายเหมียวทำแบบนี้ผมไม่รู้จะตอบแทนท่านยังไงดีเลย เอาไว้วางใจมีเวลาว่างมาที่คอมมูนของเรา ผมต้องเลี้ยงต้อนรับท่านให้ดีอย่างแน่นอนครับ!"