บทที่ 45

บทที่ 45

ไช่ขาเป๋มองดูซูเหวินเฉินที่เดินหันหลังจากไปโดยไม่เอ่ยคำใดสักคำ

เขาก็รู้ทันทีว่าวันนี้ตัวเองคงหลอกคนผู้นี้ไม่ได้เสียแล้ว

จึงรีบวิ่งเข้าไปขวางหน้าซูเหวินเฉินแล้วเอ่ยขึ้นว่า

"อย่าเพิ่งรีบไปสิ! ถ้ารู้ว่าราคาแพงเกินไป ก็ต่อรองราคากันดูก่อนได้นี่นา! ไม่พูดไม่จาก.แล้วเดินหนีไปดื้อๆ แบบนี้มันหมายความว่ายังไงกันเล่า"

ซูเหวินเฉินหันกลับไปมองแม่ไก่ในเล้าแวบหนึ่ง

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็เอ่ยขึ้นตรงๆ "งั้นก็ได้ ผมขอต่อราคาดูสักตั้ง ถ้าตกลงตามนี้ก็เอา ถ้าไม่ไหวก็ถือว่าแยกย้ายกัน"

"ไก่สี่ตัวนี้ของพวกคุณโดนอดอาหารจนผอมโซไปหมดแล้ว วงจรการออกไข่ลดฮวบลงไปเยอะมาก ต่อให้ผมซื้อกลับไปตอนนี้ก็คงออกไข่ให้อีกไม่กี่วันหรอก"

"เพราะฉะนั้นผมให้ราคาเดิมคือแปดหยวน แต่เป็นแปดหยวนสำหรับไก่สี่ตัวนี้!"

อะไรวะเนี่ย? มีการต่อราคาแบบนี้ด้วยหรือไง? เล่นกดราคารวมจากสามสิบหยวนเหลือแค่แปดหยวนเนี่ยนะ