บทที่ 33

บทที่ 33

หลังจากปล่อยหอยกาบแม่น้ำที่เก็บได้กลับลงไปแล้ว ซูเหวินเฉินก็พาเจียงหลีมาที่ริมแม่น้ำอีกครั้ง

ที่นี่มีหลุมน้ำเล็กๆ ที่เขาขุดไว้เมื่อช่วงก่อนหน้านี้

มันคือกับดักดักปลาที่เขาทำขึ้น ภายใต้สถานการณ์ที่สามารถมองเห็นเส้นทางการเคลื่อนไหวส่วนใหญ่ของปลาได้ เขาสามารถต้อนปลาเข้าไปในหลุมน้ำที่ขุดเตรียมไว้ได้อย่างง่ายดาย

จากนั้นก็เตรียมท่อนไม้ขนาดยาวกับก้อนหินจำนวนหนึ่งไว้ให้เจียงหลี

"เธอไปยืนตรงนั้น เดี๋ยวพอถึงเวลาให้โยนหินลงน้ำ หรือไม่ก็ใช้ท่อนไม้ตีผิวน้ำ เร็วๆ หน่อยล่ะ อย่าให้ปลาหลุดรอดไปได้!"

เจียงหลีเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

"ฉันจะรู้ได้ยังไงว่าปลาจะว่ายมาตอนไหน?"

"เธอก็คอยฟังคำสั่งจากฉันก็พอ!"

เจียงหลีครึ่งเชื่อครึ่งไม่เชื่อ การจับปลาในชนบทข้างล่างนี่ใช้วิธีนี้กันจริงๆ หรือ