บทที่ 15

บทที่ 15

เกาจงเหว่ยครุ่นคิดอยู่นานสองนาน รู้สึกว่าเรื่องฟาร์มไก่คงคัดค้านไม่ได้แล้ว

ตอนนี้เจ้าเด็กนั่นได้ปลุกเร้าความโลภในใจของทุกคนขึ้นมาแล้ว

หากเขาคัดค้านการสร้างฟาร์มไก่ในเวลานี้ เกรงว่าจะต้องเผชิญกับความโกรธเกรี้ยวของทุกคนเป็นแน่ ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจเล่นแง่กับตำแหน่งผู้อำนวยการฟาร์มแทน

"เรื่องนั้น... การสร้างฟาร์มไก่ผมเห็นว่าจำเป็นอย่างยิ่ง เพียงแต่ในส่วนของตัวบุคคลที่จะมาเป็นผู้อำนวยการฟาร์ม ผมเห็นว่าพวกเราควรต้องรอบคอบให้มาก!"

"ซูเหวินเฉินอายุยังน้อยเกินไป ไม่ค่อยมีความหนักแน่นนัก ฟาร์มไก่สร้างเสร็จขึ้นมาเมื่อไหร่ย่อมเป็นทรัพย์สินชิ้นสำคัญของกองการผลิตเชียวนะ ไอ้มือใหม่ไร้ประสบการณ์แบบนี้จะคุมไหวได้อย่างไร? เขาเป็นงานหรือเปล่า?"

"ผมกลับมองว่า ควรหาคนที่เป็นสหายอาวุโสสักคนคอยช่วยชี้แนะและอุดรอยรั่วให้เขา เห็นทีอาต้าฮวาเหมาะสมมากทีเดียว นางเป็นมือฉกาจในเรื่องการเลี้ยงไก่ เรื่องนี้ผมสังเกตมากับตาตัวเองเลยนะ!"

"พรูด!"

ซูเหวินเฉินอดหัวเราะออกมาทันทีไม่ได้