บทที่ 11

บทที่ 11

ยามเช้าตรู่

เสียงขันอันสว่างสดใสและกังวานของไก่ตัวผู้ค่อย ๆ ทำลายความเงียบสงบลง จากนั้นควันไฟจากเตาเริ่มลอยกรุ่นขึ้นมา ทุกครัวเรือนต่างก็เริ่มต้นวันใหม่กันแล้ว

บริเวณข้างเล้าไก่

พ่อซูกำลังพ่วงพีกับเสี่ยวสือโถวหลานชายตัวน้อย นั่งยอง ๆ ก้นโด่งเฝ้าอยู่ข้างเล้าไก่

"สือโถว ในเล้าไก่ยังมีไข่ไก่เหลืออยู่อีกไหม"

"ปู่ครับ ไม่มีแล้วครับ วันนี้ล้วงออกมาได้แค่เจ็ดฟองเท่านั้นเอง! ตอนเช้าผมกินสักฟองได้ไหมครับ"

จากนั้นบนใบหน้าเล็ก ๆ ก็เผยแววตาคาดหวังมองมาที่พ่อซู

พ่อซูโบกมือปฏิเสธ

"ถือไข่ไก่ไปหาอาเล็กของแกโน้น ตอนนี้ไก่พวกนี้เป็นของเขาหมดแล้ว! แกไปปรึกษาเขาสิ!"