บทที่ 3

บทที่ 3

กินเสร็จแล้ว

ซูเหวินเฉินรู้สึกว่าในท้องมีอะไรขึ้นมาบ้างแล้ว ทันใดนั้นก็รู้สึกสบายขึ้นมาก

เดินกลับมาที่ห้องของตัวเอง

ควักกล่องใส่บิสกิตทำจากเหล็กออกมาจากตู้ ข้างในนั้นเก็บเงินก้อนโตของเขาตลอดหลายปีนี้เอาไว้

ซูเหวินเฉินนับดู ผ่านมาหลายปีแบบนี้รวมแล้วมีเงินหนึ่งหยวนเจ็ดสิบเฟิน

ในปากอดไม่ได้ที่จะพึมพำออกมา

"ไม่รู้ว่าเงินเพียงเท่านี้จะผสมอาหารสำหรับเพาะพัฒนาพันธุ์ไก่ไข่ขึ้นมาได้หรือเปล่า"

"แต่ธัญพืชหยาบอย่างข้าวโพดที่บ้านมีอยู่แล้ว รำข้าวสาลียิ่งเป็นอาหารสำหรับให้ไก่กินอยู่แล้ว ที่บ้านก็มีเช่นกัน ดังนั้นสิ่งที่เขาต้องหาหลัก ๆ จึงเป็นปรับเนื้อและเลือด กระดูกป่น เปลือกหอยป่น และหินป่น"

หินป่นนั้นหาได้ง่ายที่สุด ตามถนนหนทางมีอยู่เต็มไปหมด เพียงแต่ตอนบดให้ละเอียดอาจจะเหนื่อยหน่อยเท่านั้น