กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 216 ทะเลเหวลึก
เมื่อได้ยินคำพูดของม่อหยาน อันซิงหยาหันกลับไปมองนางแวบหนึ่งแล้วกล่าวว่า "วางใจเถอะ เจ้าไม่น่าจะจำเป็นต้องใช้หรอก"
ม่อหยานมองนางด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ: "???"
อันซิงหยาไม่สนใจนางอีก เดินหน้าต่อไป
ม่อหยานจำต้องเดินตามหลังนางไป ก้าวสั้นก้าวยาวอย่างทุลักทุเล
ยิ่งเข้าใกล้จุดที่เป็นวังวนพลังงาน แรงกดดันก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น
ม่อหยานแทบจะต้านทานไม่ไหว ล้มลงหลายครั้งแล้วพยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาอย่างยากลำบาก
โชคดีที่อันซิงหยาเดินอยู่ข้างหน้า ช่วยต้านทานแรงกดดันไปให้ส่วนหนึ่งแล้ว
เสือเกล็ดลู่หูลง เดินตามติดอันซิงหยาไม่ห่าง