กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 207 ทางเข้าห้วงมิติใจกลางเกาะ
อันซิงหยาแบมือออกแล้วพูดกับมันว่า “ให้แล้วๆ~ แต่เจ้าตัวใหญ่เกินไปหน่อย เกาะอยู่บนแขนข้าแล้วหนักนะ!”
อันที่จริงมันไม่ได้หนักขนาดนั้น แม้ว่ารวมหางแล้วมันจะยาวเพียงหนึ่งเมตร แต่หางของมันก็กินพื้นที่ไปถึงหกส่วนของความยาวทั้งหมด ร่างกายของมันจึงไม่ได้ใหญ่โตอะไร
ดังนั้นร่างกายของมันจึงหมอบอยู่บนท่อนแขนของอันซิงหยาได้อย่างพอดี มันยื่นอุ้งเท้าออกมาหยิบสตรอว์เบอร์รีจากฝ่ามือของเธอแล้วยัดเข้าปาก
ยัดเสร็จก็ยื่นอุ้งเท้าไปหยิบลูกที่สองต่อ แล้วก็ลูกที่สาม...
สุดท้ายมันก็กอดสตรอว์เบอร์รีลูกโตเหล่านั้นไว้ในอ้อมอกจนหมด เคี้ยวตุ้ยๆ อยู่ในปากจนน้ำผลไม้หยดออกมา