กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 204 ถีบเธอลงบ่อลาวา
อันซิงหยาได้ยินเสียงในใจของเธอแล้วจึงกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “เธอไม่รู้เหรอ? ถ้าอย่างนั้นเธอก็ไม่มีประโยชน์แล้วสินะ……”
เธอเงยหน้ามองท้องฟ้าแล้วกล่าวต่อ “ฉันจำได้ว่าตอนที่โจมตีเธอครั้งก่อน ยังสามารถเรียกสายฟ้าฟาดลงมาได้ ทำไมตอนนี้ถึงไม่มีแล้วล่ะ? หรือว่ากลไกคุ้มครองในตัวเธอหายไปแล้ว?”
คำพูดนี้เป็นการเตือนม่อหยานถึงสถานการณ์ของตัวเอง
ต่อให้ฆ่าเธอไม่ได้ แต่การทรมานเธอก็ทำได้เช่นกัน
เป็นไปตามคาด ม่อหยานได้ยินคำพูดนี้ก็พลันสงบลงทันที
เธอหดตัวอยู่ใต้ผนังถ้ำ ปากเริ่มพึมพำว่า “ฉัน……ฉันจะหาให้เจอ! มีแค่ฉันเท่านั้นที่หาเจอ……เธอฆ่าฉันไม่ได้……”