กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 150 ไว้ชีวิตเจ้าไว้ก่อนชั่วคราว
เมื่อได้ยินคำตอบของอันซิงหยา แสงในดวงตาของม่อหยานก็หม่นแสงลง จากนั้นเธอก็ก้มหน้าลง
“หึหึ... ฮ่า... ฮ่าฮ่าฮ่า...” จู่ ๆ เธอก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา
ในเสียงหัวเราะนั้นแฝงไปด้วยความสิ้นหวังและความโศกเศร้า ทั้งยังเจือไปด้วยความบ้าคลั่งแบบยอมหักไม่ยอมงอ
อันซิงหยาขมวดคิ้ว เพราะเธอได้ยินเสียงในใจของม่อหยาน
--ฮ่าฮ่าฮ่า... ดี ดีมาก เป็นเจ้าที่บีบบังคับข้า... พี่อูหยานจะตายไม่ได้... เขาตายไม่ได้... และข้าก็จะไม่ตาย! ข้ารู้ เจ้าฆ่าข้าไม่ได้!!!