กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 121 ฟ้าผ่าหนึ่งเดือน
หลังจากจมลงไปที่ก้นทะเลสาบ อันซิงหยาก็เริ่มขัดตัวแรง ๆ ซ้ำไปซ้ำมา ขัดทั่วทั้งตัวอยู่หลายรอบ
จากประสบการณ์ก่อนหน้านี้ เธอรู้ว่ารอยไหม้ดำในผิวหนังพวกนี้ล้างไม่ออก แต่หลังล้างฝุ่นดินบนตัวจนสะอาด เธอก็จมอยู่ก้นแม่น้ำ
ค่อย ๆ รับรู้ถึงพลังงานสายฟ้าที่หลงเหลืออยู่ภายในเลือดเนื้อและผิวหนัง
จากนั้นจึงขับเคลื่อนพลังพิเศษกลืนกินในร่างกาย ค่อย ๆ เก็บพลังงานสายฟ้าที่เหลืออยู่ทั้งหมดเข้าไปในวังวนของตันเถียน
เพราะพลังงานสายฟ้าเหล่านี้มีน้อยเกินไป อีกทั้งยังกระจายอยู่ทั่วร่างกาย จึงทำได้เพียงกลืนกินมันทีละจุดจนหมด
กระบวนการนี้ค่อนข้างช้า แต่ก็ไม่ถึงกับช้ามาก