กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 110 สระน้ำแข็ง ผลึกน้ำแข็ง และไขน้ำแข็ง
อันซิงหยาหยิบหินหนักหลายสิบชั่งก้อนหนึ่งขึ้นมาแล้วโยนลงไปในร่องลึก
จากนั้นเธอก็คำนวณเวลาที่หินตกลงไปในใจ ผ่านไปสิบกว่าวินาทีถึงได้ยินเสียงสะท้อนกลับมา
ตามความลึกนี้ อย่างน้อยต้องเกินหนึ่งพันเมตรอย่างแน่นอน
อีกทั้งหินที่ตกลงไปก็ไม่ได้กระทบกับสิ่งใด ดูท่าทางจะเป็นร่องที่ดิ่งลงไปในแนวตั้ง
ภายในภูเขาน้ำแข็งจะมีร่องลึกขนาดนี้ได้อย่างไร?
“เราลงไปกันเถอะ” อันซิงหยาพูด มือข้างหนึ่งปรากฏลูกไฟดวงเล็กขึ้นมา โดยใช้พลังงานห่อหุ้มไว้ไม่ให้ลมพัดดับ ส่วนมืออีกข้างคว้าตัวสือชีแล้วกระโดดลงไปทันที
เนื่องจากมีลมพัดขึ้นมาจากด้านล่าง อันซิงหยาจึงอาศัยแรงลมช่วยให้ร่อนลงไปได้อย่างปลอดภัย