กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 243 ไม่อยากเป็นแม่ม่าย
เซี่ยจือซวี่ตั้งสติได้แล้ว เขาใช้มือข้างหนึ่งกอดซูฉืออินไว้ ส่วนเท้าก็เตะลู่ฉีที่พุ่งเข้ามาอีกครั้งอย่างแรง!
ลู่ฉีถูกเตะล้มลงกับพื้น เขายังคิดจะลุกขึ้น แต่ถูกคนขับรถที่กระโดดลงมาจากรถจับกดเอาไว้
เซี่ยจือซวี่ไม่มีเวลาสนใจลู่ฉี เขาตะโกนสั่งคนขับรถ “จับตาดูมันไว้!”
พูดจบ เขาก็ประคองซูฉืออินที่เจ็บจนส่งเสียงครางให้นั่งพิงพนักเก้าอี้อย่างเบามือ “ทนอีกหน่อย เดี๋ยวกลับโรงพยาบาลกัน”
ตรงนี้กลับรถลำบาก เขาจึงขับถอยหลังไปโดยตรง
ซูฉืออินยังไม่ทันได้ออกจากโรงพยาบาลอย่างสมบูรณ์ ก็ต้องย้อนกลับมาอีกครั้ง ชีวิตช่างลำบากจริง ๆ
หลังลงจากรถ เซี่ยจือซวี่ก็อุ้มเธอวิ่งเข้าไปในลิฟต์ คิ้วขมวดเข้าหากันเป็นปม