กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 152 เรียกผมว่าพ่อ
อารมณ์ดีของเซี่ยจือซวี่มาเร็วไปเร็ว “แล้วนายตกลงอยากให้ฉันทำยังไงกันแน่ ดูแลยากจริง ๆ!”
ถงเฉาเบ้ปาก “เห็นไหม พอพูดนายหน่อยเดียวก็ทำหน้าบึ้งใส่ฉันอีกแล้ว รู้จักกันมาตั้งยี่สิบกว่าปี ยังสู้ภรรยาที่นายรู้จักได้แค่ครึ่งปีไม่ได้เลย! ว่ามา มีเรื่องอะไรให้ฉันช่วย?”
เซี่ยจือซวี่พูด “โจวหลินน่ากับลู่ฉีฉีกหน้ากันแล้ว ฉันเดาว่าเธอคงคลุ้มคลั่งจนเอาเรื่องเลว ๆ ที่ลู่ฉีทำกับอิ๋นอิ๋นออกมาแฉ ตอนนี้อิ๋นอิ๋นรับเรื่องกระทบกระเทือนแบบนี้ไม่ไหว นายหาทางปิดปากโจวหลินน่าให้ได้ ถ้าทำให้เธอหายไปได้ยิ่งดี”
ถงเฉาถามด้วยน้ำเสียงไม่ใส่ใจ “มัดเธอไว้กับก้อนหินใหญ่แล้วโยนลงแม่น้ำดีไหม?”