กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 306 ไม้เด่นกลางพงย่อมถูกลมพัดโค่น?
เซี่ยปั๋วเหวิน: ……
ผมยังไม่ได้พูดอะไรเลยสักคำ
ซ่งอวี้หน่วนเอ่ยอย่างประหลาดใจ "ทำไมพวกคุณมองฉันแบบนี้ หรือว่าฉันกำลังรุกไล่กดดันเกินไป?
ถ้าซ่างกวนอวิ๋นฉีไม่คิดร้าย น้าชายของฉันก็คงโตมาข้างกายคุณยาย ไม่ว่าเขาจะมีอนาคตหรือไม่ พวกคุณทุกคนก็คงอยู่กันอย่างสงบสุข"
"คิดร้ายก็แล้วไป แต่ซ่างกวนเหิงขอแค่มีความเมตตาสักเสี้ยว น้าชายของฉันก็คงไม่ถูกทรมานจนตัวเขียวช้ำทั้งตัว"
"น้ำที่ spilled กู้คืนไม่ได้ ผ่านมาหลายปีแล้ว อยากจะแก้ไขก็เป็นไปไม่ได้ แต่ขอแค่ซ่างกวนอวิ๋นฉีอยู่อย่างสงบ อย่าคิดว่าพวกเรายากจนชีวิตไร้ค่า อย่าโทรมาหลอกฉันให้ไปเซียงเจียง ก็คงไม่ต้องตกมาถึงขั้นถูกจับขัง"