กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 237 ไม่ขาดความรักอันยิ่งใหญ่ ขาดเพียงคุณธรรมเล็กน้อย
ซ่งอวี้หน่วนจริง ๆ แล้วไม่ได้ใส่ใจมากนัก
แต่คุณปู่หูปกป้องเธอขนาดนี้ ใจของเธอจึงอุ่นวาบ แม้แต่ตอนแรกจะเป็นแค่การอาศัยประโยชน์ก็ตาม แต่ตอนนี้เธอรู้สึกจริง ๆ ว่าคุณปู่หูก็เหมือนปู่แท้ ๆ ของตัวเอง
ในเมื่อเป็นปู่แท้ ๆ ก็ไม่ต้องพูดคำว่าขอบคุณแล้ว
แต่ซ่งอวี้หน่วนก็ยังตาคลอแล้วพูดว่า “หนูมาเมืองเอกมณฑล จริง ๆ แล้วควรไปเยี่ยมพวกเขา แต่พวกเขาไม่ให้พูด หลายคนก็ไม่รู้ว่าพวกเรามีความสัมพันธ์กันแบบไหน
แต่หนูรู้นี่นา หนูก็ต้องยอมรับว่าฉินซือฉีอยู่ชนบทลำบากจริง ๆ ตลอดสิบเจ็ดปีที่หนูอยู่เมืองเอกมณฑล หนูใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย