กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 205 ไม่ใช่ ไก่ตกโคลนต่างหาก!
วินาทีถัดมา สายน้ำก็พุ่งออกมาฉีด
ซ่งอวี้หน่วนยิ้มจนตาหางตางอ
ทังโส่วกุยนั่งทรุดอยู่กับพื้น น้ำโคลนไหลย้อยเต็มหัว สมองว่างเปล่า
ฉินวั่งไม่รู้ควรหัวเราะหรือร้องไห้ดี
ซ่งอวี้หน่วนเก็บปืนฉีดน้ำกลับ หยิบซองจดหมายของตัวเองออกมา เปิดออก แล้วยื่นให้ฉินวั่งที่ยังพอมีสติอยู่บ้างดู
“นี่เป็นนิทานที่ฉันเขียน ดูสำนวนฉันสิ ดูลายมือฉันสิ ลายมือหมาคลานที่พวกคุณปลอมแปลงขึ้นมาน่ะ ยังจะอ้างชื่อฉันได้อีกเหรอ”
ฉินวั่งรู้สึกว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นวันนี้ได้สั่นสะเทือนโลกทัศน์ของเขาไปหมด