0042

⬢⬢⬢

ตอนที่ 42 นี่แหละที่เรียกว่าสะกดผู้ฟังตั้งแต่เอื้อนแรก

เหล่าซ่งโถวไม่รอช้า รีบขับรถม้ามุ่งหน้าสู่ตัวเมืองอำเภอ

พอไปถึงหน้าประตูใหญ่คณะศิลปะการแสดง ก็พบว่ามากันแต่เช้าเกินไป ยังไม่มีใครกี่คน

ซ่งอวี้หน่วนกอดกระติกชามีหูไว้ นั่นคือแบบที่มีผิวเซรามิกสีขาว พิมพ์ตัวอักษรสีแดงสดตัวใหญ่บนกระติก

ห่อด้วยผ้าขนหนู ข้างในเป็นน้ำสายน้ำผึ้ง

พอผู้คนทยอยมากัน ซ่งอวี้หน่วนกับอีกสองคนก็ดูโดดเด่นขึ้นมา

หลัก ๆ ก็เพราะกางเกงของเสี่ยวอาเซิ่งมีผ้าปะสองจุดที่หัวเข่า ถึงจะเย็บฝีมือประณีต แต่ก็เห็นได้ชัดในพริบตา