0017

⬢⬢⬢

ตอนที่ 17 ฉันแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินไม่ได้ ต้องขอโทษ!

หลินฉิงเห็นหลินเจียไม่มีปฏิกิริยา จึงจับมือหลินเจียแล้วรีบอธิบายว่าพรุ่งนี้จะกลับเป่ยตูแล้ว ขาของหลินเจียเป็นเพียงอาการเล็กน้อย รักษาไม่นานก็หาย

หลินฉิงยังบอกหลินเจียด้วยว่าคุณตาที่ต่างประเทศคิดถึงพวกเธอมาก พอเอาของของคุณแม่กลับมาครบแล้ว พวกเธอจะพาเด็กไปต่างประเทศเยี่ยมคุณตา…

แต่หลินเจียกลับหน้าซีดเผือดราวกับคนตาย ราวกับไม่ได้ยินอะไรเลย

หลินฉิงที่ทำอะไรไม่ถูกจนแทบอยากตบหน้าตัวเองสักที

โทษก็แต่ซ่งอวี้หน่วนคนนั้น

ถ้าไม่ใช่เพราะนางพาตาเฒ่าเก็บของเก่ามา คนอย่างเธอจะพลั้งปากถึงเพียงนี้ได้อย่างไร

ก็ตอนนี้เองที่ซูจวิ้นเจ๋อถือของเข้ามา