0004

⬢⬢⬢

ตอนที่ 4 สหายหนุ่มซุนช่างน่าสงสารจริง ๆ

ชาวบ้านในลานบ้านได้ยินก็หัวเราะกันลั่น ไม่ซักถามต่อ เริ่มขนกระสอบข้าว

ซ่งอวี้หน่วนรู้สึกเหนื่อยล้าจริง ๆ นางขึ้นไปนอนบนเตียง heated kang

ถึงห้องจะเต็มไปด้วยฝุ่นฝ้า ผนังก็เป็นผนังดินที่ด่างพร้อยจนแม้แต่กระดาษหนังสือพิมพ์ก็ยังปิดไม่ทั่ว แต่ผ้าห่มสะอาดสดชื่น นอนลงไปสบายมาก

กำลังคิดอยู่ เสียงฝีเท้าเดินตึกตักก็ดังมา น้องชายอาเซิ่งปีนขึ้นมาบนเตียง heated kang ยกหมอนมาหนึ่งใบ แล้วก็นอนลงข้างพี่สาว

เสียงนุ่มนวล：“ผมอยู่เป็นเพื่อนพี่สาว ถ้ามีหนูตัวใหญ่ขึ้นมาบน heated kang มันจะกัดผมคนแรก พี่สาวไม่ต้องกลัว”

ซ่งอวี้หน่วนลืมตาขึ้นทันที