ตอนที่ 392 ตบหน้าตระกูลขุนนาง

เหนือท้องพระโรงพลันเงียบสงบลงไปกว่าครึ่งในพริบตา

ขุนนางตรวจการที่เป็นหัวเรือใหญ่ยื่นฎีกามีสีหน้าเคร่งขรึมลง รีบโต้แย้งทันที “ไท่ฟู่กล่าวเช่นนี้ผิดแล้ว! จริยธรรมแห่งโลกวิสัยย่อมมีกำหนดแน่นอนอยู่แล้ว! แต่โบราณมาบุรุษดูแลภายนอก สตรีดูแลภายใน การตั้งครรภ์ให้กำเนิดทายาทเดิมทีก็เป็นหน้าที่ของสตรี! บุรุษยืนหยัดค้ำฟ้ามรดกตระกูลร่วมสาย ไหนเลยจะถูกคนทั้งโลกปรักปรำ ถูกสตรีวิพากษ์วิจารณ์เพียงเพราะโรคภัยเล็กน้อยในกายเล่า หากตำรานี้แพร่หลายออกไป ย่อมทำให้สตรีทั่วหล้าดูแคลนสามี กังขาตระกูลร่วมสาย ขัดต่อหลักศีลธรรมและลำดับอาวุโส!”

“เหลวไหล!”

เสียงอันกังวานใสและสุขุมหนักแน่นสายหนึ่งดังขึ้นอีกครา

ซูมู่สวมชุดขุนนางชุดใหม่เอี่ยม เพิ่งกลับเมืองหลวงมารายงานราชการ เขายืนอยู่ในแถวของเหล่าขุนนาง ยามนี้ก้าวเท้าออกจากแถวอย่างเด็ดเดี่ยว โค้งกายเปล่งเสียงโต้แย้งอย่างแจ่มชัด

“สิ่งที่ท่านเรียกว่าหลักศีลธรรมและลำดับอาวุโส ก็คือจารีตคุณธรรมจอมปลอมที่แลกมาด้วยความทุกข์ยากของประชาราษฎร์นับหมื่นแสน และความอยุติธรรมของสตรียี่สิบล้านคน!”