ตอนที่ 390 ทั้งตระกูลพร้อมหน้า

มือเล็ก ๆ อันอ่อนเยาว์ดึงทึ้งเคราเบา ๆ แรงที่ใช้นั้นอ่อนโยนนุ่มนวลน่าเอ็นดูยิ่งนัก ไม่ทำให้เจ็บแม้แต่น้อย

หากเปลี่ยนเป็นยามปกติ ราชครูโจวเคร่งขรึมสำรวมเสมอมา ให้ความสำคัญกับกิริยามารยาทและกฎระเบียบเป็นที่สุด ไม่ยอมให้ผู้อื่นแตะต้องหนวดเคราและเส้นผมของตนเด็ดขาด ทว่าวันนี้เมื่อเผชิญหน้ากับหลานสาวทางบุตรสาวตัวน้อยที่นุ่มนิ่มน่าเอ็นดู เขากลับไม่มีท่าทีหรือความน่าเกรงขามเลยแม้แต่น้อย ปล่อยให้เด็กน้อยดึงทึ้งเล่นได้ตามอำเภอใจ คิ้วและดวงตาเปี่ยมด้วยความอ่อนโยน รอยยิ้มอบอุ่นเปี่ยมล้น ยินยอมพร้อมใจตามใจการกระทำซุกซนทุกอย่างของเด็กหญิงตัวน้อย

ผู้คนในจวนมองดูท่าทางของไท่ฟู่ที่ตามใจอย่างถึงที่สุดเช่นนี้ ต่างพากันยิ้มอย่างรู้กัน