ตอนที่ 388 เสี่ยวซูซู

ฮูหยินโจวได้ยินข่าวแต่เช้าตรู่ ทั้งยังนอนไม่หลับตลอดทั้งคืนเช่นกัน

ในช่วงสามปีมานี้ นางคือผู้ที่ทรมานใจที่สุดและมีความคิดถึงที่สุดในจวน

ในฐานะมารดา บุตรสาวจากไปไกลถึงชายแดน ฟ้าสูงหนทางยาวไกล ขุนเขาสายน้ำขวางกั้น นางใจคอไม่สงบทุกทิวา ร้อนรนกระวนกระวายทุกราตรี พายุทรายชายแดนคละคลุ้งฟ้า อากาศหนาวเหน็บเหน็บหนาว มิอาจเทียบกับความอบอุ่นสบายของเมืองหลวง นางมักกลัวว่าบุตรสาวจะแพ้อาหารและน้ำต่างถิ่น ความเป็นอยู่ไม่สบายกาย กลัวบุตรสาวจะติดตามสามีร่อนเร่ตรากตรำลำบาก กลัววิถีชาวบ้านด่านชายแดนจะหยาบกระด้าง เรื่องราวหยุมหยิมวุ่นวาย จะทำให้บุตรสาวที่ประคบประหงมเลี้ยงดูมาแต่เล็กต้องได้รับความคับแค้นใจแม้เพียงเศษเสี้ยว