กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
นางกำนัลด้านข้างรีบส่งน้ำต้มโสมให้ในทันที ซูหว่านหว่านประคองนางด้วยตนเอง ป้อนน้ำต้มโสมลงไปสองสามคำ เพื่อบำรุงโลหิตปราณที่พร่องไป
“เหนียงเหนียง อดทนอีกนิดเจ้าค่ะ ลูกกำลังเคลื่อนลงมาแล้ว” แม่นมชราผู้ทำคลอดย่อตัวอยู่ตรงปลายเตียง สังเกตดูอย่างละเอียดแล้วเอ่ยปากให้กำลังใจ
โจวชิงเหยาหลับตาลง น้ำตาไหลรินลงมาตามหางตา ในใจนางทั้งหวาดกลัวทั้งตื่นตระหนก กลัวว่าตนเองจะทนไม่ไหว กลัวว่าจะรักษาลูกเอาไว้ไม่ได้ การลอบสังหารในอุทยานหลวงครานั้น ความเจ็บปวดรุนแรงตอนล้มกระแทกยังคงแจ่มชัดอยู่ในสายตา มาบัดนี้ยังต้องมาทนรับความทุกข์ทรมานจากการคลอดเช่นนี้อีก
“หว่านหว่าน... ข้า... ข้าใกล้จะไม่มีเรี่ยวแรงแล้ว...” น้ำเสียงของนางอ่อนระทวย เจือไปด้วยเสียงสะอื้นไห้