ตอนที่ 357 โทสะแล่นขึ้นอก

เซียวเฉิงเจ๋อโลหิตปราณพลุ่งพล่านทั่วร่าง มือเท้าเย็นเฉียบ ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อยอย่างควบคุมมิได้ สองตาแดงก่ำราวกับคนบ้าคลั่ง แผดเสียงโฮกแก้ต่างอย่างเกรี้ยวกราด ไม่ยอมรับความจริง

“ใส่ร้าย! ทั้งหมดเป็นตำหนักบูรพาที่ใส่ร้ายอย่างมุ่งร้าย! ไร้สาระสิ้นดี! เป็นการใส่ร้ายป้ายสีโดยแท้!”

“เสด็จแม่ของข้าเพียบพร้อมด้วยคุณธรรม เปี่ยมด้วยเมตตา ชั่วชีวิตปฏิบัติตามกฎวังอย่างเคร่งครัด มิเคยทำร้ายผู้ใด ย่อมไม่มีทางกระทำเรื่องชั่วช้าสารเลวและเป็นพิษหยินเช่นนี้เด็ดขาด! ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นองค์รัชทายาทจงใจกุเรื่องขึ้น เพื่อใช้ใส่ร้ายป้ายสีแม่ลูกของข้า! ข้าไม่มีวันยอมรับ!”

“เป็นการใส่ร้ายป้ายสีหรือไม่ เป็นเรื่องไร้สาระหรือไม่ ทั้งพยานบุคคลและพยานวัตถุต่างอยู่ครบถ้วน ถูกผิดเท็จจริง ย่อมมีข้อสรุปที่เที่ยงธรรม มิจำเป็นต้องให้เจ้ามาแก้ตัว”