ตอนที่ 338 ซ่อนคม

กำปั้นที่เขากำแน่นพลันค่อย ๆ คลายออก โทสะดุจระลอกคลื่นซัดสาดในแววตาถูกเก็บงำจนสิ้น ถูกแทนที่ด้วยความมืดมนลุ่มลึกอีกครา สีหน้ากลับคืนสู่ท่าทีองค์รัชทายาทผู้อ่อนโยนอดทนดังเช่นวันวาน ไม่มีผู้ใดมองทะลุความเคียดแค้นดั่งสายอัสนีที่ซ่อนเร้นอยู่ในก้นบึ้งหัวใจของเขาได้

เขาออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ น้ำเสียงราบเรียบ ทว่าแฝงไว้ด้วยความเด็ดขาดมิอาจเปลี่ยนแปลง

“ซุ่นจื่อ”

“บ่าวอยู่นี่พ่ะย่ะค่ะ” ซุ่นจื่อค้อมกายลงทันที

“ปิดปากเรื่องราวเบื้องลึกทั้งหมดในวันนี้เสีย” สุรเสียงขององค์รัชทายาทแผ่วเบายิ่งนัก แต่ละคำล้วนหนักแน่น “เรื่องที่ตรวจพบชะมดเช็ดใต้ต้นกุ้ยฮวาในวันนี้ ภายนอกห้ามเอ่ยถึงผู้ใดทั้งสิ้น ให้ป้ายความผิดทั้งหมดแก่หลินอาซู่เพียงผู้เดียวว่าแอบซุกซ่อนยาต้องห้าม เจตนาก่อเรื่องชั่วร้าย”