เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อพาทหารผ่านศึกที่กระดูกหักเชื่อมติดกันผิดรูป นางก็ลงมือต่อกระดูกจัดกระดูกด้วยตนเอง ความเจ็บปวดจากการต่อกระดูกนั้นเสียดแทงถึงขั้วหัวใจ ชายชาตรีแห่งสนามรบเหล่านั้นแม้ทั่วร่างจะเต็มไปด้วยบาดแผลก็ไม่เคยส่งเสียงครางแม้แต่ครึ่งคำ ทว่ายามนี้ขณะที่กระดูกถูกดึงรั้งเพื่อเข้าที่ ก็อดไม่ได้ที่จะขบกรามแน่น เส้นเลือดปูดโปนขึ้นบนหน้าผาก เหงื่อเย็นเปียกชุ่มเสื้อผ้าป่านหยาบบนร่าง กระนั้นก็ยังกัดฟันทนไม่ยอมส่งเสียงออกมา
ซูหว่านหว่านจัดกระดูกไปพลาง เอ่ยปลอบประโลมด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาไปพลาง “อดทนอีกชั่วครู่เถิดเจ้าค่ะ หลังกระดูกเข้าที่แล้วพักฟื้นให้ดี ภายหน้าความเจ็บปวดจะทุเลาลงไปมาก ทั้งจะไม่บิดเบี้ยวบวมปวดอีกต่อไป”
ตลอดสองชั่วยามเต็ม ซูหว่านหว่านเดินทั่วทั้งถนนสายใต้ ทำความสะอาดบาดแผล พันผ้า จัดกระดูก และการซักอาการให้แก่ทหารผ่านศึกนับร้อยนาย