ตอนที่ 305 ความพึงพอใจของโจวชิงหยวน

ความปีติยินดีอันมหาศาลพลันเอ่อล้นเต็มหัวอก ขอบตาของซูหว่านหว่านพลันแดงเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย นางสาวเท้าก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ประคองรับเจ้าก้อนแป้งนุ่มนิ่มมาจากอ้อมอกของฉีหลิ่นอย่างทะนุถนอม โอบกอดแนบไว้ในอกแน่น ก้มหน้าลงหอมแก้มเนียนนุ่มของเขาติด ๆ กันหลายฟอด

“เด็กดีของข้า! รู้จักเรียกท่านแม่แล้ว! ช่างว่านอนสอนง่ายจริง ๆ! น่ารักเหลือเกิน!”

เสี่ยวเฉินเฉินถูกหอมแก้มจนหัวเราะเอิ๊กอ๊าก มือเล็ก ๆ กำสาบเสื้อของซูหว่านหว่านเอาไว้แน่น ศีรษะซบอิงแนบชิดอยู่ตรงซอกคอนางอย่างสนิทสนม ช่างอ่อนนุ่มน่ารักและออดอ้อนยิ่งนัก

ฉีหลิ่นยืนอยู่ด้านข้าง คิ้วตาเปี่ยมล้นด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน เอ่ยเสียงเบาว่า “สองสามวันมานี้ได้ยินเขาหัดพูดอ้อแอ้อยู่ตลอด ไม่คิดเลยว่าวันนี้พอเห็นเจ้ากลับมา จะเปิดปากเรียกคนได้โดยตรง ช่างเป็นของขวัญต้อนรับกลับบ้านที่ดีที่สุดสำหรับเจ้าจริง ๆ”