ตอนที่ 302 กลับบ้านเกิด

ยามก้าวเข้าประตูห้อง โจวชิงหยวนก็เรียกชุนเถาและเซี่ยเหอสองหญิงรับใช้คนสนิทเข้ามา เริ่มเก็บสัมภาระเดินทางอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย นางมีความคิดละเอียดอ่อน ทำงานรอบคอบ นำเสื้อผ้า สิ่งของแนบกาย และพู่กันน้ำหมึกพกพาของทั้งสองคนมาแยกประเภทพับเก็บทีละอย่าง จัดวางอย่างประณีตไม่ขาดตกบกพร่องแม้แต่น้อย

ซูมู่เห็นภรรยาวุ่นวาย อยู่เฉยไม่ไหวจึงอยากจะก้าวเข้าไปช่วย เพิ่งจะยื่นมือออกไปคิดจะพับเสื้อผ้า ก็ถูกโจวชิงหยวนเบี่ยงกายหลบอย่างแผ่วเบา

คิ้วตาของโจวชิงหยวนเปี่ยมด้วยรอยยิ้ม น้ำเสียงแฝงความแง่งอนอยู่หลายส่วน “ท่านทำงานละเอียดละออเช่นนี้ไม่เป็นหรอก อย่าได้เข้ามาป่วนเลย อยู่เฉย ๆ ข้าง ๆ ก็พอ หากรู้สึกเบื่อหน่าย ก็ไปอ่านตำราที่ห้องหนังสือสักประเดี๋ยว ฆ่าชั่วยามไปบ้าง”