ตอนที่ 288 องค์รัชทายาท

กล่าวจบ ซูหว่านหว่านก็หมุนกายเดินเข้าครัวไปง่วนทำงาน

มินานนัก กับข้าวร้อนกรุ่นเต็มโต๊ะก็ถูกจัดวางจนทั่ว ล้วนเป็นกับข้าวที่ซูมู่ชื่นชอบในวันวานทั้งสิ้น

“พากันมานั่งกินข้าวเถิด ชุนเซิง เฝิงกุ้ย พวกเจ้าก็อย่ามัวยืนอยู่เลย มากินด้วยกัน” ซูหว่านหว่านเอ่ยปากเชื้อเชิญ

ซูมู่ ชุนเซิง เฝิงกุ้ย สี่คนนั่งล้อมโต๊ะอาหาร กลิ่นหอมของกับข้าวตลบอบอวล ด้านหนึ่งขยับตะเกียบกินข้าว อีกด้านก็สนทนาหัวเราะร่า เอ่ยถึงหมู่บ้านซ่างวานบ้านเกิด พูดคุยถึงเรื่องราวที่พบเห็นสารพัดในเมืองหลวง บรรยากาศครึกครื้นมีชีวิตชีวา ชั่วขณะนั้น ราวกับได้หวนกลับไปยังเรือนลานเล็กที่บ้านอีกครา ปลอดโปร่งผ่อนคลาย ไร้ซึ่งความอึดอัดกดดันในแวดวงขุนนาง

กินมื้อค่ำเสร็จสิ้น ท้องฟ้าก็มืดสลัวลงแล้ว