เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ทันทีที่ก้าวเข้าประตู เขาก็เหลือบเห็นโจวชิงหยวนใบหน้าแดงก่ำ ก้มศีรษะยืนอยู่ข้างเตียง ในใจพลันกระตุกวูบ รีบสาวเท้าก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ยื่นมือหมายจะไปแตะวัดอุณหภูมิหน้าผากของบุตรสาวด้วยสีหน้าร้อนใจยิ่ง
“หยวนเอ๋อร์ เหตุใดหน้าเจ้าจึงแดงก่ำถึงเพียงนี้ ตัวร้อนมีไข้หรือไม่ หรือว่าไม่สบายตรงไหน ต้องเป็นเพราะเมื่อวานเจ้าตกใจกลัวเป็นแน่ เมื่อวานข้ามัวแต่วุ่นวายดูแลแม่ของเจ้า จนลืมสั่งให้แพทย์หลวงมาตรวจชีพจรให้เจ้า นับเป็นความสะเพร่าของพ่อจริง ๆ! พ่อบ้าน! รีบไปเชิญแพทย์หลวงลู่มาที่นี่สักเที่ยวเร็วเข้า!”
โจวชิงหยวนทั้งเขินอายทั้งกระดาก กระทืบเท้าเบา ๆ พลางตัดพ้อเสียงแผ่ว “ท่านพ่อ ร่างกายข้ามิได้เป็นอะไรเลยสักนิด ล้วนโทษท่านแม่กับชุนเถาที่พูดจาเหลวไหล ข้าไม่คุยกับพวกท่านแล้ว!”