เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ธิดามหาอาจารย์หลวงใช้มือพยุงขอบรถเบา ๆ พลางก้าวลงจากรถม้าอย่างช้า ๆ ฝีเท้ามั่นคง ไร้ซึ่งความตื่นตระหนกขวัญเสียแม้เพียงครึ่งเสี้ยว นางเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าซูมู่ห่างออกไปสองก้าว ย่อเข่าคารวะอย่างถูกต้องตามธรรมเนียม น้ำเสียงนุ่มนวลอ่อนหวาน ถ้อยคำวาจาชัดเจนและสำรวมเหมาะควร
“ขอบคุณคุณชายที่ยื่นมือเข้าช่วย หากมิใช่เพราะคุณชายบังเอิญผ่านมาทางนี้ วันนี้พวกเราสามคนคงยากจะรอดพ้นจากเงื้อมมือคนชั่วพวกนี้ ข้าน้อยโจวชิงหยวน บุตรสาวของไท่ฟู่โจวเหวินหยวนแห่งราชสำนัก ขอบังอาจถามแซ่และนามอันสูงส่งของคุณชาย บุญคุณอันยิ่งใหญ่ครานี้ ข้าจะบอกเล่าแก่ท่านพ่อตามความจริง วันข้างหน้าจะไปเยือนเพื่อตอบแทนถึงเรือนอย่างแน่นอน”
ซูมู่เห็นเช่นนั้นจึงรีบเอี้ยวตัวหลบ พลางยกมือขึ้นทำท่าประคอง มิกล้ารับการคารวะเต็มพิธีการของนาง น้ำเสียงถ่อมตนและมีมารยาท