ตอนที่ 233 กังวลใจ

รุ่งเช้าวันถัดมา หัวหน้าหมู่บ้านก็รุดมายังตระกูลฉีด้วยความร้อนรน ในมือยังประคองทำเนียบตระกูลเล่มใหม่เอี่ยมที่ว่างเปล่าเอาไว้ ฝีเท้าเร่งรีบ ราวกับมิอาจรอช้าได้แม้แต่ชั่วครู่

ฉีหลิ่นเปิดประตูออกมาเห็นท่าทางของเขาเช่นนี้ พลันประหลาดใจอยู่บ้าง เอ่ยถามขึ้นว่า “ท่านอาหัวหน้าหมู่บ้าน เหตุใดท่านจึงมาแต่เช้าตรู่เช่นนี้เล่า เรื่องที่ท่านดื่มมากไปจนเอ่ยถึงเมื่อวาน ข้านึกว่าท่านจะรอไปอีกสองสามวัน รอซูมู่กลับมาแล้วค่อยจัดการก็ยังไม่สาย”

หัวหน้าหมู่บ้านส่ายหน้าเป็นพัลวันทันที ท่าทีเด็ดเดี่ยวยิ่งนัก ไม่มีช่องว่างให้เจรจาต่อรองแม้แต่น้อย

“เช่นนั้นไม่ได้เด็ดขาด! เรื่องนี้ควรทำแต่เนิ่น ๆ ชักช้ามิได้ ล่าช้าไม่ได้แม้แต่น้อย!”