ตอนที่ 222 หัวข้อสอบ

วันรุ่งขึ้นซูมู่ตื่นขึ้นจากความฝัน

การขดตัวอยู่บนแผ่นกระดานเตียงแคบ ๆ ตลอดทั้งคืน ทำให้เส้นเอ็นและกระดูกทั่วร่างแข็งเกร็งจนแทบทนไม่ไหว

เขาค่อย ๆ ขยับลำคอก่อนเพื่อคลายความแข็งตึงบริเวณไหล่และคอ จากนั้นจึงค่อย ๆ ยืดและงอขาทั้งสองข้างเพื่อขับไล่ความเหน็บชาและเมื่อยล้าที่สะสมจากการนั่งและนอนเป็นเวลานาน ผ่อนคลายอยู่นานครู่หนึ่งจึงลุกขึ้น แล้วเลิกมุมผ้าใบกันน้ำตรงประตูขึ้นเสี้ยวหนึ่งเพื่อทอดสายตามองดูท้องฟ้าภายนอก

สายฝนหยุดตกไปนานแล้ว เมฆหมอกสลายตัว แสงสวรรค์สว่างกระจ่างใส

ท้องฟ้าหลังหยาดฝนชะล้างดูแจ่มกระจ่างยิ่ง ดูท่าแล้ว วันนี้น่าจะไม่ตกอีก

ก้อนหินที่ถ่วงอยู่ในใจของซูมู่จึงค่อย ๆ คลายลง เขาปลดผ้าใบกันน้ำออกทีละผืนแล้วนำไปวางไว้ด้านข้าง

เมื่อไม่มีผ้าใบกันน้ำบดบัง แสงสว่างภายในห้องสอบประจำหมายเลขก็เพียงพอ ก่อนหน้านี้ยังกังวลว่าหากท้องฟ้ายังมืดครึ้มต่อไป เทียนไขคงไม่พอให้อยู่จนตอบข้อสอบเสร็จ ทว่าบัดนี้กลับมิต้องกังวลเรื่องนี้อีกต่อไปแล้ว

ล้างหน้าบ้วนปากอย่างเรียบง่าย แล้วกินอาหารเช้าอย่างลวก ๆ เมื่อเก็บกวาดเข้าที่เรียบร้อย ซูมู่จึงกลับมานั่งลงตรงหน้าโต๊ะอีกครั้ง

หัวข้อสอบยังคงเหลือเรียงความ ราชโองการ พระบรมราชโองการแต่งตั้ง และฎีกาถวายอย่างละหนึ่งบท