ตอนที่ 218 การสอบระดับมณฑล 3

ซูมู่นอนขดกายอยู่ในห้องสอบประจำหมายเลขอันคับแคบตลอดทั้งคืน ห้องสอบประจำหมายเลขนี้มีมิติพื้นที่คับแคบอย่างยิ่ง แม้แต่จะพลิกตัวยังต้องระมัดระวัง เส้นเอ็นและกระดูกไม่อาจยืดเหยียดได้เลย

ครั้นฟ้าสางราง ๆ เขาก็ตื่นขึ้น ความรู้สึกแรกคือแขนขาทั้งสี่แข็งทื่อและชาหนึบ โดยเฉพาะขาทั้งสองข้าง ทั้งเมื่อยล้าทั้งบวมตึง ราวกับถูกของหนักทับไว้ตลอดทั้งคืน จนสายเลือดติดขัดไปหมด

เขาไม่กล้าขยับเขยื้อนกายแรง ๆ ในเบื้องแรกจึงค่อย ๆ ขยับข้อเท้าเบา ๆ สองสามครา แล้วค่อย ๆ งอและเหยียดหัวเข่า ทยอยทะลวงโลหิตปราณที่ขาไปทีละน้อย ผ่านไปครู่ใหญ่ ความรู้สึกชาหนึบเมื่อยล้าจึงค่อยบรรเทาลงเล็กน้อย

หลังจากฟื้นเรี่ยวแรง เขาก็ยกมือปลดผ้าเคลือบน้ำมันที่แขวนไว้ตรงประตูห้องสอบประจำหมายเลขเพื่อกันลมราตรีลงมา เงยหน้าขึ้นมองดูสภาพดินฟ้าอากาศ วันนี้ฟ้าดินเป็นใจ ท้องฟ้าแจ่มใสไร้เมฆหมอกนับหมื่นลี้ มีเพียงสายลมหนาวเหน็บยามเช้าตรู่ที่บาดลึกถึงกระดูก สัมผัสผิวกายจนเย็นเยียบ ทำให้ผู้คนตื่นเต็มตาในชั่วพริบตา