เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
การเดินทางมุ่งหน้าสู่จวนติ้งอันเพื่อเข้าการสอบระดับมณฑลตลอดทางนั้น นับว่าโชคดีที่ดินฟ้าอากาศเป็นใจ ไม่พบลมฝน จึงนับได้ว่าราบรื่นตลอดเส้นทาง ทั้งหมดเร่งรุดเดินทางติดต่อกันห้าวัน ในที่สุดช่วงก่อนเที่ยงของวันที่หก ก็มองเห็นประตูเมืองประจำจวนติ้งอันอันสูงตระหง่านอยู่แต่ไกล
ชุนเซิงนั่งอยู่ในรถม้า อึดอัดจนแทบนั่งไม่ติดตั้งนานแล้ว พอแลเห็นโครงร่างประตูเมือง ก็รีบเกาะหน้าต่างรถชะโงกหน้าออกไปทันที ดวงตาเบิกกว้างกลมโต ปากก็ส่งเสียงเจื้อยแจ้วไม่หยุด
“นายน้อย! ท่านพ่อ! พวกท่านรีบดูเร็วเข้า! นั่นคงเป็นประตูเมืองของจวนติ้งอันกระมัง! ช่างโอ่อ่ายิ่งนัก!”
ใบหน้าของชุนเซิงเต็มไปด้วยความทึ่ง น้ำเสียงเปี่ยมด้วยความตื่นเต้นที่ไม่อาจซ่อนเร้น “ประตูตัวเมืองอำเภอที่พวกเราเคยอยู่ก่อนนี้ หากนำมาเทียบกับที่นี่แล้ว ช่างเหมือนพ่อมดน้อยเจอมหาจอมเวทจนเทียบกันไม่ติดจริง ๆ! สมกับเป็นเมืองหลวงมณฑล เพียงแค่มองดูประตูเมือง ก็รู้สึกแตกต่างแล้ว โอ่อ่ากว่ามากเหลือเกิน!”