ตอนที่ 212 กำชับอย่างรอบคอบ

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วยิ่งนัก ราวกับเพิ่งได้ยินเสียงร้องไห้อันกังวานในห้องคลอดเมื่อไม่กี่วันก่อน ชั่วพริบตาเดียว ทารกน้อยในบ้านก็ถึงวันครบเดือนเสียแล้ว คนเต็มห้องพากันล้อมรอบเสี่ยวเฉินเฉินตัวนุ่มนิ่มเพื่อหยอกเย้าพูดคุยหัวเราะ ซูมู่ยืนอยู่ข้างเตียง ปลายนิ้วลูบคลำล็อกเงินขัดเงาวาววับในมือแผ่วเบา ในใจมีแต่ความปีติยินดีวนเวียนไปมา ทั้งยังเจือด้วยความอาลัยอาวรณ์อันหนักอึ้งอยู่หลายส่วน

เขาก้าวไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง ด้วยกลัวว่าจะลงแรงหนักจนทำให้เด็กในผ้าห่อตัวทารกตกใจ ค่อย ๆ สวมล็อกเงินฉลุลายประดับกระดิ่งเงินเล็ก ๆ เข้ากับลำคออันบอบบางของหลานชายนอกสายแผ่วเบา นิ้วมือยังจงใจรองด้วยผ้านุ่ม เพื่อมิให้เครื่องเงินอันเย็นเยียบสัมผัสผิวพรรณของเด็กจนหนาวสั่น เขาหลุบตามองดูหลานชายน้อยในอ้อมแขนที่เบิกตากลมโต กำหมัดน้อย ๆ พลางส่งเสียงอ้อแอ้ แววตาของซูมู่เปี่ยมล้นไปด้วยความอ่อนโยน อาลัยอาวรณ์จนมิอาจละสายตาไปได้เนิ่นนาน